Κατηγορίες: Καθημερινοτητα
Με αφορμή τον καιρό αναλύω κάποιες σκέψεις μου για τις ανθρώπινες σχέσεις…
Αν είστε από τους τύπους που όλο το χειμώνα ασχολούνται με το πως πέρασαν τις καλοκαιρινές τους διακοπές σχεδιάζοντας παράλληλα τις επόμενες καλύτερα να μην συνεχίσετε την ανάγνωση… Εντάξει το καλοκαίρι είναι καλό αλλά αυτοί που το προτιμούν, σε σχέση με τον χειμώνα, είναι ΚΥΡΙΩΣ άτομα που ασχολούνται με τα εξής:
1. Τι παντόφλες να αγοράσω φέτος;
2. Ποιό χρώμα είναι της μόδας για το καινούριο μου μαγιώ;
3. Αφού έβαλα αντηλιακό με δείκτη 2 και έκατσα μόνο 5 ώρες στον ήλιο γιατί έγινα σαν τον κώλο της μαϊμούς;;;
4. Άφησε σημάδι το μαγιώ;;
5. Πως θα βγω στην παραλία με τρίχες στο στήθος;;;
6. Είναι αρκετά 4 τετραγωνάκια κοιλιακών για να πάω Μύκονο;
7. Έχει ανοίξει το Galea;
8. Πρέπει να αγοράσω το καινούριο γυαλί της Rayban;; (Αυτό που φοράει ο Νίνο)
9. Φτιάχνουν καλό Mojito εδώ;;
10. Το καινούριο του Πετρέλη το άκουσες;
κτλ….
Πρέπει να ξέρεις πως αν:
1. Σου τη σπάει να ιδρώνεις ενώ μόλις έκανες μπάνιο.
2. Σου τη σπάει να ιδρώνει ο κώλος σου και να περπατάς σαν χεσμένος.
3. Σου τη σπάει να κοιμάσαι με air-condition.
4. Σου τη σπάει να ξυπνάς ιδρωμένος.
5. Σου τη σπάει που μόλις μπαίνεις στο αμάξι νοιώθεις σαν κοτόπουλο στον φούρνο.
6. Σου τη σπάει να στοιβάζεσαι όταν πας για καφέ.
7. Σου τη σπάει που όλοι χαίρονται όταν αρχίζουν οι “ζέστες”.
8. Σου τη σπάει που δεν μπορείς να φορέσεις μαύρα ενώ σου πάνε.
9. Σου τη σπάει που δεν μπορείς να κλείσεις το παράθυρο σου και αναγκάζεσαι να άκους όλη τη φασαρία του δρόμου.
10. Σου τη σπάει που δεν μπορείς να διαβάσεις με 40 βαθμούς.
11. Σου τη σπάει να ακούς στο δελτίο καιρού οτι “ο καιρός φτιάχνει” όταν σταματάει η βροχή ή ανεβαίνει η θερμοκρασία.
τότε, ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΟΣ!!!!!
ΖΗΤΩ Ο ΧΕΙΜΩΝΑΣ…
Γενικά το καλοκαίρι είναι κάπως δήθεν, ψεύτικο και ελαφρύ και γενικότερα είναι μια “μεγεθυμένη έκθεση της σημερινής κοινωνικής βλακείας” (βλ. Καπιταλισμός). Ότι “χτίζεται” το καλοκαίρι δεν έχει αξία, οι σχέσεις, οι παρέες ακόμα και τα τραγούδια που ακούς ή το διάβασμα που κάνεις, η προσωρινή δουλειά που πιάνεις δεν προσφέρουν τίποτα. Γίνονται απλά για να γίνουν, σε μια προσπάθεια διαφήμισης του “προσωρινά τυπικά κατασκευασμένου” εαυτού μας ακολουθώντας το πρότυπο που προβάλλει η Λαμπίρη (η κάθε Λαμπίρη). Αλήθεια, πόσοι από εμάς έχουν όρεξη να ασχολούνται με τις τρίχες τους και να τρέχουν στα γυμναστήρια; Πόση σημασία έχει η παντόφλα που θα φορέσεις; Ποιός είπε στις γυναίκες οτι μας αρέσει το μαυρισμένο και ξερό δέρμα; Ποιός τους είπε ότι θέλουμε να είναι όλες ίδιες; Ποιός τους είπε οτι αν κάτι είναι στη μόδα πρέπει να το φοράνε κιόλας; Ας τους (άνδρες και γυναίκες) πει κάποιος ότι δεν ταιριάζουν όλα σε όλους!
Αυτό βέβαια έχει αντίκτυπο και στις ανθρώπινες σχέσεις. Οι περισσότερες γυναίκες (αντίστοιχα και οι άντρες) λένε πως ψάχνουν έναν άντρα όμορφο, γυμνασμένο, με χιούμορ, έξυπνο, ευγενικό, με λεφτά (αν είναι εύκολο), να τους προσφέρει σιγουριά και να είναι πιστός αλλά και λίγο μάγκας. Τα πράγματα δυσκολεύουν όταν ιεραρχήσουμε τις απαιτήσεις μας. Εκεί κάνουν το λάθος οι περισσότεροι και βλέποντας το δέντρο χάνουν ένα ολόκληρο δάσος. Φυσικά το χειρότερο είναι οτι αρκετοί δεν έχουν καταλάβει οτι έχουν θέσει λάθος προτεραιότητες και απλά επαναλαμβάνονται. Ο τέλειος άντρας (γυναίκα) δεν υπάρχει!
Εγώ λοιπόν είμαι τύπος του χειμώνα, πιο απλός και μάλλον πιο ρομαντικός. Με απασχολούν πιο απλά πράγματα, όπως:
1. Βρέχει έξω; (Μακάρι να..)
2. Παρέα έχω; (Δεν λέει να βλέπεις τη βροχή μόνος σου..)
3. Γαλλικό καφέ έχω; (Για τις αισθήσεις της γεύσης και της όσφρησης..)
4. Βάλε να ακούσουμε Ane Brun ή Portishead ή κάτι τέτοιο! (Για να ολοκληρωθεί το σκηνικό..)
http://www.youtube.com/watch?v=bI0uq0MGxZE
Περί ρομαντισμού
Δυστυχώς η κοπέλα μου δεν με θεωρεί καθόλου ρομαντικό επειδή μάλλον ακόμα και ο ρομαντισμός έχει μπει σε καλούπι. Για παράδειγμα είναι ρομαντικό να μιλάς 10 ώρες στο τηλέφωνο (χωρίς ουσιαστικά να λες τίποτα, απλά επειδή έτσι κάνουν οι ερωτευμένοι), είναι ρομαντικό να βγεις με την κοπέλα σου σε ένα ακριβό εστιατόριο και να της κάνεις δώρο ένα ακριβό κόσμημα ή να της μαγειρέψεις κινέζικο (χαρακτηριστικά κατασκευασμένα μοντέλα ρομαντισμού), να γεμίσεις το σπίτι κεριά και ροδοπέταλα που θα οδηγούν μέσω μια τεράστιας σκάλας σε μια στρογγυλή μπανιέρα γεμάτη σαμπάνια ή γάλα (στην τουαλέτα δεν θα υπάρχει ούτε λεκάνη, ούτε κωλόχαρτο και αν υπάρχει θα είναι μεταξωτό..). Με λίγα λόγια ο ρομαντισμός χρειάζεται γνώση της κινεζικής κουζίνας, σπίτι με τεράστια σκάλα και στρογγυλή μπανιέρα, αλλά κυρίως λεφτά!! Εγώ δηλαδή δεν είμαι ρομαντικός επειδή:
1. Δεν μου αρέσει να μιλάω στο τηλέφωνο.
2. Κάθε μήνα στην επέτειο (την οποία δεν θυμάμαι πάντα γιατί είμαι άνθρωπος) αντί να της κάνω δώρο ένα κόσμημα της κόβω απλά ένα τριαντάφυλλο από τον κήπο μου.
3. Δεν της έχω μαγειρέψει ποτέ κινέζικο αλλά μόνο μακαρόνια με κλασσικές σάλτσες.
ΥΓ. Αυτό είναι ένα παράπονο που ήθελα να εκφράσω.
