KouKouTsa

Μικρή η διαφορά.. Από τη στιγμή που φτάνεις στο σημείο να βγάλεις το όπλο από τη θήκη του και να ρίξεις και μια χειροβομβίδα σε έναν άνθρωπο που σε βρίζει (άσχετα από την ηληκία του) γίνεσαι ένας “μαλάκας άνθρωπος” ή απλά “μπάτσος”. Αυτός ο μπάτσος πέρασε από τα εξάρχεια προφανώς για να πουλήσει μαγκιά και να προκαλεσει. Αυτό φαίνεται και από το γεγονός οτι έφυγε και επέστρεψε μετά από λίγο χωρίς το περιπολικό.

Ο θάνατος ενός 15χρονου παιδιού είναι απλά η αφορμή που ξεχείλισε ένα τεράστιο ποτήρι με οργή. Καταστάσεις σαν αυτή συμβαίνουν καθημερινά αλλά δεν τις μαθαίνουμε ποτέ. Αυτό το γεγονός βοήθησε στο να καταλάβουν αρκετοί από τους μέσους Έλληνες ότι κάποια συνθήματα κατά της αστυνομίας έχουν βάση. Την αστυνόμια αυτή εμείς την τρέφουμε με την απάθεια μας. Ένα τραγουδάκι από τους “στίχοιμα” λέει:

“…δεν φταίτε εσείς, εμείς φταίμε και τα σχολειά μας

κανείς τους δεν μας είπε για τα δικαιώματά μας,

ότι εσύ πληρώνεσαι επειδή πληρώνω εγώ,

ότι εσύ κορδώνεσαι επειδή σκύβω εγώ,

επειδή σ’ανέχομαι φέρεσαι σαν μαλάκας εσύ,

τι φταίω εγώ που εσύ την έχεις μικρή…”

http://www.youtube.com/watch?v=kzCL_acGI9g

Το ότι ο συγκεκριμένος “μπάτσος” (γενικά οι αστυνομικοί με τους οποίους έχω συναναστραφεί στη ζωή μου μου έχουν δώσει κάθε, μα κάθε, δικαίωμα να τους αποκαλώ “μπάτσους” και “μαλάκες”) έβγαλε το όπλο του έχει 2 πιθανές εκδοχές:

1) Για εκφοβισμό, δηλαδή για να φανεί οτι έχει το πάνω χέρι σε σχέση με τους άλλους. Με λίγα λόγια να το παίξει μάγκας!!!! Ο μάγκας λοιπόν αυτός είναι ο τραμπούκος του σχολείου σου, της γειτονιάς σου και γενικότερα τον παιδικών σου χρόνων… Ο κομπλεξικός μαλάκας που πάντα ήθελες να φτύσεις στη μούρη και να του πεις “άντε γαμήσου ρε μαλάκα επιτέλους!!” αλλά πάντα τον φοβόσουν για διάφορους λόγους. Ο ίδιος κομλεξικός είναι αυτός που βγάζει το όπλο του ή αυτός που γίνεται μπάτσος ή ΜΑΤατζής. Τι όνειρα μπορεί να έκανε ένας ΜΑΤατζής σαν μικρό παιδί; Όταν μεγαλώσω θέλω “να γαμάω και να δέρνω……”.

2) Για να πυροβολήσει. Δεν χρειάζεται παραπάνω ανάλυση…

Δυστυχώς η αστυνομία δεν θα αλλάξει ποτέ. Το υπάρχον σύστημα την χρειάζεται ακριβώς έτσι όπως είναι. Δολοφονίες τέτοιου τύπου αναπόφευγκτα θα ξαναγίνουν. Το “μπάτσοι-γουρούνια-δολοφόνοι” δεν βγήκε τυχαία και είναι ένα σύνθημα που κάθε φορά που το ακούω ή το φωνάζω ανατριχιάζω ευχάριστα και ευτυχώς απ’ότι έχω καταλάβει δεν είμαι ο μόνος. Αν είχα λίγο παραπάνω θάρρος (ή οργή) ευχαρίστως θα έριχνα πέτρες και μολότωφ…

“ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΕΝΑ ΜΗΝΥΜΑ ΠΟΥ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ ΕΝΩΝΕΙ…

ΜΠΑΤΣΟΙ-ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ-ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ…”